Ja ja, my pretty pretty mommy is a model!

Work’s coming out soon, I’ll keep you posted!

hr

Afgelopen zaterdag vierden we met een gezellig groepje  Sinterklaas. Hoewel niemand meer gelooft in deze oude man met een zak en schimmel tussen z’n benen, is het toch een goed excuus om samen te komen, snoep te vreten tot je rollend de deur uit moet, stomme spelletjes te spelen en ‘grappige’ cadeautjes voor elkaar te kopen.

Dus wij alle cadeautjes op een hoop gegooid en een spelletje bedacht. Eerst was het plan om het drankspel te spelen. Dat gaat zo: wie het eerst dronken is, mag alle cadeautjes hebben. Maar dit leek ons vanwege R.’s werk de volgende morgen niet zo verstandig, dus gingen we pepernoten vangen met de mond (nee M., niet met je oog). 3x proberen, vang je hem, dan pak je een cadeautje. En dat ging ongeveer zo:
Watzegt papa, toen Noah werd gemaakt?

Cadeautje voor F.

Pepernootje vangen

Chocoladelettertje vangen voor de gevorderden

Pepernootje vangen lekker anders

Nog zo’n lekker pepernootje

Vorige week wilde ik van het vliegveld met de bus naar m´nappartement. Helaas liet dekaartautomaat het afweten , was er geen pinautomaat in de buurt te bekennen enhad ik geen rooie cent op zak. Sta je dan in een onbekende stad, laat op de donkereavond, alleen, met je koffertje … Zomaar een meisje besloot daarop heel liefmijn rit te betalen en stond erop dat ze het niet terug hoefde. Onwijs lief vanhaar.

De volgende morgen schoot ik 2 dagen catalogi. Die kunnennogal cheesy zijn, maar gelukkig was het deze keer meer editorial-style. Destylisten gingen flink los en in hun enthousiasme gingen ze net te ver over dat randje. Stond ik daar met elfenvleugelsen een toverstafje. Simsalabim, ik wou dat ik even weg was!

Later die week dacht een assistent een momentje voorzichzelf te hebben, lullig genoeg stak ik net mijn hoofd om de hoek op hetmoment dat zijn vinger driftig op zoek was naar zijn hersens, waarna die vingerin z´n smoeltje verdween. Ik moet daar altijd zo om lachen als ik mensen in defile dat zie doen. Krijg dan altijd de neiging om mijn raampje open te draaienom te vragen hoe ´ie smaakt. Voor straf werd zijn broek naar beneden getrokken.Niet door mij hoor, ik heb niet van die ondeugende streken.

Zaterdag lekker wezen shoppen. Omdat ik vond dat ik véél teveel had gekocht, heb ik later alles, op een sjaal na, weer terug gebracht naarwaar het vandaan kwam, haha! ´s Avonds zou ik meegaan naar de bios, maaraangezien deze niet Engelstalig was, is daar niets van gekomen en heb ikuiteindelijk wat internetuitzendingen op m´n laptop zitten kijken.

´s Morgens moest ik om 5 uur op en tegen 6 uur was ik op padmet mijn koffer.  De calltime wasnamelijk om 7 uur al omdat ik vroeg in de avond een vlucht moest halen. Vreselijkgaar kwam ik ´s avonds laat bij het hotel aan. Ik wilde alleen maar snelslapen, maar dat is lastig als je voor een gesloten deur staat. Ik maar aanbellen,tevergeefs. Geen telefoonnummer van m´n boeker of de fotograaf. Daar sta jedan. Bleek dat naast de deur een kluisje zat met een cijfercode, welk in mijne-mail stond. Maar ja, accu leeg en vast geen ontvangst. Dus vriend uit bedgebeld voor de code, kluisje open gemaakt en zo kon ik gelukkig toch nog naarbinnen. Het bleef vreemd, want ik was de enige in het hotel, zelfs bij dereceptie was niemand te bekennen. Nadat ik eindelijk in mijn kamer was en eenuur later die kilo´s gel uit mijn haar had weten te wassen,  zónder shampoo bij gebrek aan beter, kon ik daneindelijk slapen.

Vorige week heb ik verder nog in Spanje en Duitsland gewerktvoor een Brits, Spaans en een Zweeds magazine en de laatste dag van de week metm´n moeder voor een magazine! Was erg gezellig, we moesten vooral heel veelknuffelen en dat is natuurlijk altijd leuk!

"Goh weet je wat stom is? Gisteravond had ik alvast een overhemd uit dekast gepakt. Maar je had natuurlijk alle overhemden gesorteerd, dus ikhad ineens weer mijn zwarte overhemd met witte knopen te pakken. Alhelemaal vergeten dat ik die nog had! Alleen toen ik vanochtend op hetwerk m’n jas op wilde hangen, vroeg E. (de interne beleidsadviseur)wat ik toch bij m’n mouw had. Geen idee waar ie ‘t over had! "Het zit ookop je rug" zei ie. En ik kijken en ja hoor: allemaal bruine en wittevlekken op m’n overhemd! Door het chloor, nog van die keer dat ik metdie schimmelvreter in de weer was geweest. Dus E. direct met zijnzwarte benzinestift de vlekken op mn rug inkleuren. Ik denk dat ik dusvandaag veel op m’n plek zal blijven zitten…"

Dit weekend fijn iedereen weer gezien, het was dan ook ontzettend gezellig! Vrijdag bracht vriendin A. een heerlijk flesje wijn mee die we onder het genot van een lekkere groentewokschotel en de jongens een pizza wegdronken. Daarna reden we naar een housewarming in het Drentse Assen en sliepen die nacht bij mijn liefs ouders in Emmen. De volgende dag  nog meer familie gezien en  ‘ s avonds  Das leben der Anderen gekeken bij een knapperend haardvuurtje en met een zelfgemaakte gevulde speculaaskoek erbij., die de volgende morgen ook als ontbijt werd gebruikt trouwens.

Lief heb ik weer lekker fris kort genkipt en mam iets minder kort en lekker blond. Pap rende paniekerig heen en weer met een rol keukenpapier, de huisdieren mochten even niet in de bijruimte komen wegens een zeer gevaarlijk insect. Het is wel duidelijk dat zijn ogen achteruit gaan, want die schorpioen bleek gewoon een pluisje. Ik vraag mij af of het echt aan zijn ogen licht of aan iets anders, hij droomde vannacht dat hij met zijn 2.15 m lange, rechtop lopende, aangelijnde hond, die eigenlijk zijn zoon was, die weer een mongooltje was, door de stad liep.

Zijn echte zoon is donderdag weer in Nederland. Zoals ik eerder vertelde was zijn thuisbasis de afgelopen maanden West Palm Beach en heeft hij de hele wereld over gereisd. 24 december zou hij even terug zijn voor de kerst, maar vanwege de begrafenis van zijn vriend komt hij deze donderdag al terug.

Dinsdagavond vlieg ik trouwens naar Barcelona, ik zal daar zijn tot en met 25 november. Gezellig, mag ik weer logeren bij dat gekke hondje.

Model turns actress, actress turns designer, actor turns singer. Schoenmaker, blijf bij je leest, maar over het Londense topmodel Agyness geen kwaad woord, wat een lekkere sound heeft zij!

Phoe, het opstaan ging zo moeizaam vanmorgen! Alle spieren in mijn lijf doen pijn, omdat ik na terugkomst uit Barcelona weer heel fanatiek aan de gewichten ben gaan trekken in de sportschool. In Barcelona heb ik namelijk iets teveel stil gezeten en iets teveel van het lekkere eten genoten.

Mijn boekster belde toen ik net mijn ontbijt achter de kiezen had met de mededeling dat ik mij maar vast mentaal moet voorbereiden, omdat ik volgende week waarschijnlijk de hele week weer in Barcelona zit voor jobs. Ik hoop zo dat ik dan weer in hetzelfde appartement zit, want dat was echt geweldig! Een grote privé slaapkamer, 2 badkamers, keuken met eettafel, eetkamer, ruime living met maxi breedbeeld flatscreen waarop ik mijn Spaans oefende, kantoortje, wasruimte en een extra logeerkamer. En dat allemaal in uptown Barcelona met diverse shoppingmalls binnen steenworpafstand en een bushalte voor de deur.

Wel jammer is dan dat mijn optie die ik samen met mama heb in het gedrang komt. Het zou wel heel leuk zijn eens iets met z’n tweetjes te doen!

Zo, nu eerst maar eens wat rek- en strekoefeningen doen, want ik voel me nu net een oud vrouwtje!

Toen ik klein was zat ik vaak bij mijn opa en oma op zolder achter de Nintendo. Robbie werd dan door oma naar boven gestuurd om spekkies uit te delen. Hoewel ik totaal niet van spekkies houd, stond ik als een verliefd klein meisje als eerste in de zak te graaien en at me misselijk aan de spekkies van Robbie.

Onlangs ging hij naar Guatemala om stage te lopen. Afgelopen dinsdag zou hij thuis komen, maar in plaats daarvan kwam hij niet zelf, maar het bericht dat hij afgelopen zaterdag is overleden aan. Hij en 14 anderen, doodgeschoten en in brand gestoken.

Het is ontzettend moeilijk te bevatten dat Robbie dit werkelijk is overkomen, een onschuldige student van slecht 27 jaar oud, aan het begin van zijn leven met nog zoveel mogelijkheden. Vlak voor zijn vertrek op de verkeerde plaats om het verkeerde moment. Zo’n laffe daad.

Gisteren, na het afschuwelijke bericht, viel er een kaartje bij zijn beste vriend op de deurmat. Op de voorkant had hij Jezus getekend die door zijn vrienden van het kruis wordt gehaald. Eronder schreef hij: "We mogen nooit vergeten wat Jezus voor ons gedaan heeft."

Zo bijzonder.

Zo, nu eerst maar eens even wat doen. Ik ben vandaag erg lui, het is nu half 5 en ik zit nog steeds in m’n ochtendjas, terwijl het buiten alweer donker wordt! M’n lunch bestond uit een zakje studentenhaver en ik heb nog niet eens m’n tanden gepoetst. Ohooo, als mam dit leest …

In mijn luie modus

Maar nu moet ik me maar gauw gaan aankleden, want ik moet nog even naar de WE om 2 overhemden van m’n lief terug te brengen. Ik hoop dat ze ze accepteren, want hij heeft beiden al een dag aangehad naar het werk, toen hij bij thuiskomst liet zien dat de knoopjes wel erg strak gespannen stonden en hij zich net een worstje voelde in zijn nieuwe aankopen. Over een worstje gesproken, herinner je je nog dat ik in Milaan een ooglid als een worstje had (oh ja, ik zou er nog een foto van laten zien, als je het aan durft, klik dan op de thumbnail hieronder)?

M’n lief heeft nu precies hetzelfde, een mooi rood gezwollen, glanzend ooglid. Gelukkig ben ik hier inmiddels wel expert in geworden, dus hij kan zijn zieke oogje lekker door mij in de watten laten leggen.

Douchen!

: – *